ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ

  «Άνδρες Aθηναίοι, βλέπω ότι είστε ευλαβέστατοι από κάθε άποψη .     Γιατί καθώς περπατούσα και παρατηρούσα με προσοχή τους ιερούς σας τόπους, βρήκα ανάμεσά τους κι ένα βωμό με την επιγραφή “στον Άγνωστο Θεό”.  Eκείνον, λοιπόν, που εσείς λατρεύετε χωρίς να τον γνωρίζετε, αυτόν εγώ τώρα σας τον κάνω γνωστό .     Είναι ο Θεός που δημιούργησε τον κόσμο κι όλα όσα υπάρχουν σ’ αυτόν.  Αυτός, ως Kύριος του ουρανού και της γης, δεν κατοικεί μέσα σε χειροποίητους ναούς  ούτε υπηρετείται από χέρια ανθρώπινα, σαν να είχε ανάγκη από κάτι, αφού αυτός δίνει σε όλα ζωή και πνοή και τα πάντα.   Από έναν άνθρωπο έκανε όλα τα έθνη των ανθρώπων, για να κατοικούν πάνω σ’ όλη τη γη, και όρισε πόσο καιρό θα υπάρχουν και σε ποια σύνορα θα κατοικούν.   Κι έβαλε μέσα τους την κλίση να ζητούν τον Kύριο και να προσπαθούν να τον βρουν ψηλαφώντας στο σκοτάδι, αν και δεν είναι μακριά από τον καθένα μας.  Γιατί μέσα σ’ αυτόν ζούμε και κινούμαστε ...

  Αποστόλης Νικολής Γεννήθηκε στα Ψαρά το 1770. Μυήθηκε το 1818 στη Φιλική Εταιρεία από τον Χρυσοσπάθη και το 1820 διορίσθηκε «έφορος» της στα Ψαρά. Πήρε μέρος στο κίνημα του Λάμπρου Κατσώνη και κατά τη διάρκεια της επανάστασης το 1821, για τους σκοπούς της οποίας διέθεσε έξι πλοία και πολλά χρήματα, συμμετείχε σε πολλές ναυτικές επιχειρήσεις, ως επικεφαλής του ψαριανού στόλου, κατά του τουρκικού στόλου, προκειμένου να εμποδιστεί ο ανεφοδιασμός του τελευταίου με τρόφιμα και πολεμοφόδια. Τον Απρίλιο του 1821, είκοσι ψαριανά πλοία ήταν έτοιμα για τον Αγώνα και ο Αποστόλης ως διοικητής αυτής της ναυτικής μοίρας συνέβαλε αποφασιστικά τόσο στον αποκλεισμό των Δαρδανελίων, όσο και στην παρεμπόδιση του τουρκικού στόλου για αποστολή δυνάμεων στην Πελοπόννησο. Το 1824 μετά την καταστροφή των Ψαρών συνέχισε τον Αγώνα στο Αιγαίο. Βοήθησε, στη διάρκεια του αποκλεισμού, το Μεσολόγγι και διέθεσε όλη του την περιουσία για τον Αγώνα. Υπήρξε από τους πιο ανιδιοτελείς αγωνιστές. Ταλαιπωρημένος απ...

  Στο γάμο , αν πιστεύεις ότι πρέπει αυτός να διατηρηθεί , έχεις μεγάλες διενέξεις , αφού πρέπει να επιλύσεις  όλα τα προβλήματα που  προκύπτουν. Από την άλλη, αν πιστεύεις  ότι ο γάμος σου θα έχει μικρή διάρκεια ζωής, τότε μπορείς να αποφύγεις τις κόντρες, διότι δεν σε ενδιαφέρει και τόσο η επίλυση όλων των προβλημάτων.

  Κηδεία Δε θέλω να πω πως δεν τον πένθησαν, πως “τυπικώς” το πλήθος ήρθε. Όλως αντιθέτως !...(Έβλεπες άλλωστε έκδηλη τη θλίψη τους …) Παιδί, εικοσιοχτώ χρονών, κι αγαπητός πολύ. Μ ονάχα που έτυχε νάν΄το νεκροταφείο στον κάμπο, και νάν΄ο κάμπος πράσινος μες στον Απρίλη, και νάν΄ η ώρα της κηδείας τέτοια που – δεν γινόταν – σκόρπισε έπειτα ο κόσμος, και γέμισαν οι αγροί, κι αργά γύριζαν πια όλοι στα σπίτια τους μ΄αγκαλιές αγριολούλουδα κ΄ήλιο!...

  Το πραγματικό του όνομα ήταν Αγγελής Τζουτζάς ή Τζοτζάς. Γεννήθηκε το 1780 στη Λίμνη Ευβοίας. Ήταν παλιός κλέφτης που έγινε οπλαρχηγός του 1821. Στενός φίλος του Οδυσσέα Ανδρούτσου με τον οποίο συνδέθηκε όταν ήταν στην υπηρεσία του Αλή Πασά. Με την έκρηξη της Επανάστασης ακολούθησε τον Ανδρούτσο και πολέμησε μαζί του στο Χάνι της Γραβιάς (8 Μαΐου 1821). Έδρασε στην Εύβοια ως αρχηγός των επαναστατικών σωμάτων της περιοχής και αντιμετώπισε στα Βρυσάκια τον Ομέρ Βρυώνη (15 Ιουνίου 1821) αναγκάζοντάς τον να αποσυρθεί. Στόχος του Γοβγίνα ήταν πρώτα να αποκλείσει του Τούρκους της Χαλκίδας και στη συνέχεια να βαδίσει απερίσπαστος κατά της Καρύστου. Το σχέδιό του έγινε αντιληπτό από τους Τούρκους της Χαλκίδας, οι οποίοι συγκρότησαν στρατιωτικό σώμα εκ 1000 ανδρών με επικεφαλής τον Κενάν Αγά και επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά κατά του ελληνικού στρατοπέδου στα Βρυσάκια το βράδυ της 28ης Μαρτίου 1822. Στη μάχη που επακολούθησε, ο Γοβγίνας παρασύρθηκε σε μία καλοστημένη ενέδρα...

  Κώστας Λαγουµτζής . Το επώνυµό του ήταν Παπακυριάκος και καταγόταν από την Λέκλη. Η προσωνυµία Λαγουµτζής ήταν η επαγγελματική του ειδικότητα και ο ίδιος υπέγραφε: «Κώστας Λαγουµιτζής». Στο πολιορκημένο Μεσολόγγι ήρθε από το Ναύπλιο µε εντολή του υπουργείου του Πολέμου περί τα τέλη Σεπτεµβρίου, για να εκπληρώσει τη κατασκευή Λαγουμιών . Είχε υπό τις διαταγές του 18 τεχνίτες και κτίστες . Μαζί µε τον Παναγιώτη Σωτηρόπουλο που υπήρξε πολύ σπουδαίος κατασκευαστής λαγουμιών  και τον Θεοχάρη Βρύσα εργάστηκε ακούραστα για την κατασκευή του υπόνομου που απέδωσε λαμπρά αποτελέσματα. Αλλά πέρα από τις τεχνικές επιδόσεις του, ο Κώστας αγωνιζόταν και με τα όπλα, παλικαρίσια, όπως βέβαια και οι άντρες του, που έφθασαν τους 99 «εντός του Μεσολογγίου». Κατά την Έξοδο του Μεσολογγίου ο Κ. Λαγουµιτζής διασώθηκε για να συνεχίσει το έργο του στην Ακρόπολη της Αθήνας. Στις αρχές Ιανουαρίου του 1826 η Προσωρινή διεύθυνση της δυτικής Ελλάδος δήλωσε ότι ο χιλίαρχος Κώνστα...

  "Τα παιδάκια είναι αγνά σαν το χιόνι.  Με την παιδεία, τους τρόπους, τον πολιτισμό, τα ήθη και τις συνήθειες, στα έξι τους χρόνια  από αγγελούδια τα έχουμε κάνει τέρατα."