ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ

 ΛΕΟΥΣΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ - ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ  (ΠΑΛΑΙΑ ΧΩΡΑ)      Το Σάββατο 27  Σεπτεμβρίου  2025 (07:30 - 9:30 )   τελέστηκε   Θεία Λειτουργία, στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (Παλαιά Χώρα) Αίγινα , από τον Πατέρα Νεκτάριο Κουκούλη, όπου και μνημονεύτηκαν  όλα τα ονόματα των συνανθρώπων μας, που βοήθησαν ή βοηθούν με οποιοδήποτε τρόπο, στην λειτουργία του Λεουσείου Ιδρύματος.     Πλήθος κόσμου παρευρέθηκε στη Θεία Λειτουργία.   Στο τέλος ο Πατήρ Νεκτάριος,  μίλησε για τον αγώνα που γίνεται στο Ίδρυμα, τόσο από τον ίδιο όσο και από τους εθελοντές, ώστε  να είναι δυνατή η βοήθεια προς τους αδελφούς μας  που σήμερα βρίσκονται σε δυσμενή οικονομική κατάσταση. Επίσης  ευχαρίστησε όλους όσους συνεισφέρουν με τρόφιμα, χρήματα ή με προσωπική εργασία σε αυτή την  προσπάθεια.   Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, μοιράστηκαν κεράσματα...

 ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ  ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΙΓΙΝΑΣ  Την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου του 2025 έγινε ο ετήσιος Αγιασμός της Δημόσιας Καποδιστριακής  Βιβλιοθήκης Αίγινας.    Μας υποδέχτηκε με ένα μεγάλο  χαμόγελο η προϊσταμένη της Βιβλιοθήκης κα. Ρεβέκκα Χαρπίδου  και ο Πρόεδρος  της, κος Νεκτάριος Κουκούλης.    Μας  ξάφνιασε θετικά, η εικόνα της βιβλιοθήκης. Παντού επικρατεί η καθαριότητα και η τάξη.    Παρόντες στον Αγιασμό, ήταν  το ΕΣ της βιβλιοθήκης, το προσωπικό, η διευθύντρια του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αίγινας καθώς και προηγούμενοι προϊστάμενοι  . Ο Πατήρ Ελευθέριος, γνωστός στο νησί μας για την αγάπη του στα γράμματα και στις τέχνες, έκανε τον Αγιασμό.   Στο τέλος  μοιράστηκαν κεράσματα και ακούσαμε για τα μελλοντικά σχέδια  της βιβλιοθήκης.    Είναι ευχάριστο, σε μια χώρα που καταρρέει, τόσο ηθικά όσο και πνευματικά, να υπάρχουν άνθρωποι που να εργάζονται τόσο σκληρά αλλά και...

 ΠΑΛΙΑΧΩΡΑ ΤΕΛΟΣ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑΧΩΡΑ

 ΠΑΛΙΑΧΩΡΑ ΚΑΣΤΡΟ ΚΑΣΤΡΟ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ-ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΓΙΑ ΜΑΚΡΙΝΑ Συνέχεια του οδοιπορικού στην Παλιαχώρα

 ΠΑΛΙΑΧΩΡΑ ΑΙΓΙΝΑΣ (4ο ΜΕΡΟΣ)  ΑΓΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ  ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ    Σε συνέχεια της βόλτας  μας συναντάμε τα εκκλησάκια του Αγίου Στεφάνου, του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.

 ΠΑΛΙΑΧΩΡΑ ΑΙΓΙΝΑΣ (ΜΕΡΟΣ 3ο)  ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Σε συνέχεια του οδοιπορικού μας στην Παλιαχώρα συναντάμε το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου του καθολικού. 

 ΠΑΛΙΑΧΩΡΑ ΑΙΓΙΝΑΣ (ΜΕΡΟΣ 2ο)   Άγιος Αθανάσιος Τίμιος Σταυρός   Συνέχεια του οδοιπορικού στην Παλιαχώρα της Αίγινας. Μετά το εκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους συναντάμε τους Ι. Ναούς του Αγίου Αθανασίου και του Τιμίου Σταυρού. (το τραγούδι  "το πρωί όταν χαράζει"  ερμηνεύει η Γερ.Θεονύμφη)

ΛΕΟΥΣΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ 2025 Από την κοπή της πίτας στο Λεούσειο Ίδρυμα, στις  28 Ιανουαρίου από τον Πατέρα Νεκτάριο και τον Πατέρα Βασίλειο.

 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑ  ΑΙΓΙΝΑ     Ξεκινούμε ένα οδοιπορικό στην Παλιαχώρα της Αίγινας. Πρώτος  μας σταθμός ο Ιερός Ναός του Αγίου Χαραλάμπους που είναι και ο πρώτος Ναός που συναντάμε ερχόμενοι από την πόλη της Αίγινας. (το τραγούδι είναι το "κομποσχοίνι  θα κρατώ" που ερμηνεύει η Γερ.Θεονύμφη)

ΛΕΟΥΣΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ  ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΛΕΟΥΣΕΙΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ

  ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΙΓΙΝΑΣ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ Στις 8/10/1828 θεμελιώθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια το κτίριο του Ορφανοτροφείου σε οικόπεδο που παραχώρησε η Δημογεροντία της Αίγινας. Εκεί στεγάστηκε η πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη της χώρας Το 1834, η Βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στην  Αθήνα , τη νέα πρωτεύουσα, και αρχικά στεγαζόταν προσωρινά στα δημόσια λουτρά στη  Ρωμαϊκή Αγορά  και αργότερα σε άλλα σημαντικά κτίρια. Το 1842, η Εθνική Βιβλιοθήκη συγχωνεύθηκε με τη βιβλιοθήκη του  Πανεπιστημίου Αθηνών   και στεγαζόταν μαζί με την τρέχουσα συλλογή στο νέο κτίριο του  Οθωνικού Πανεπιστημίου Έτσι η Αίγινα είχε μείνει χωρίς δημόσια βιβλιοθήκη. H Καποδιστριακή Δημόσια Βιβλιοθήκη της Αίγινας επαν ιδρύθηκε το 1948 και αποτελεί αναβίωση της πρώτης δημόσιας βιβλιοθήκης της χώρας, που ίδρυσε ο Ιωάννης Καποδίστριας στην Αίγινα και που κατέληξε να γίνει η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Για τον λόγο αυτόν ονομάστηκε, από...

  Το ιατρείο του Γέροντα Σε γιατρό που τον επισκέπτεται συχνά: "Πάλι εδώ είσαι, ρε γιατρέ; Γιατί ήρθες, αφού δε σε κάλεσα; Καλά, αφού ήρθες τώρα, θα αρρωστήσω για να μη φύγεις χωρίς δουλειά! (Έδειξε το κουτί με τα λουκούμια):  Αυτό είναι το εξωτερικό ιατρείο το δικό μου! Έχει φάρμακα μέσα. Πάρε ένα.  Έχεις εσύ τόσο γλυκά φάρμακα;"  

  Θυρανοίξια της Μεγάλης Εκκλησίας (ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ - ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ) Σαν σήμερα εορτάζουμε τα  θυρανοίξια του Ναού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

 Άγιος Λαυρέντιος αρχιδιάκονος Οι Άγιοι Λαυρέντιος αρχιδιάκονος, Ξύστος πάπας Ρώμης και Ιππόλυτος μαρτύρησαν το 253 μ.Χ. Ο άρχιδιάκονος Λαυρέντιος ήταν από τους πιο γνωστούς κληρικούς της ρωμαϊκής Εκκλησίας, και του είχαν εμπιστευθεί τη διαχείριση της περιουσίας της. Όταν έγινε ο διωγμός κατά των χριστιανών, ο πάπας Ρώμης Ξύστος (ή Σίξτος) ο Β', που καταγόταν από την Αθήνα, πρώτος πρόσφερε θυσία τον εαυτό του, ομολογώντας τον Χριστό και αποκεφαλίστηκε. Κατόπιν συνέλαβαν και το Λαυρέντιο. Επειδή ήταν διαχειριστής της Εκκλησίας, τον διέταξαν να παραδώσει τους θησαυρούς της. Ο Λαυρέντιος δέχθηκε, και μετά από λίγο επέστρεψε με μια μεγάλη φάλαγγα αμαξών, γεμάτες φτωχούς, ορφανά και αναπήρους. Και απάντησε στον ηγεμόνα ότι σε όλους αυτούς τους πάσχοντες είναι αποταμιευμένοι οι θησαυροί της Εκκλησίας, «ὅπου οὔτε σῆς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν» (Ευαγγέλιο Ματθαίου, στ' 20). Δηλαδή, όπου ούτε σκόρος, ούτε σαπίλα και σκουριά αφανίζουν αυτούς τ...

  ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ - ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ - ΔΙΔΩ ΣΩΤΗΡΙΟΥ -- " Ή  μπα και νομίζεις πως σκοτίζονται για το τι θ' απογίνει η Ελλάδα; Το ξένο κεφάλαιο κοιτάζει τα συμφέροντα του. Μην περιμένεις καρδιά και δικαιοσύνη από δαύτο. Οι εκπρόσωποι του κάθονται στα γραφεία τους στις Λόντρες, στα Παρίσια κι όπου αλλού , έχουν μπροστά τους χάρτες, κι όταν τους συμφέρει θυμούνται την αυτοδιάθεση των λαών, τις ελευθερίες και την ανεξαρτησία τους, κι όταν δεν τους συμφέρει πατούν μια κόκκινη μολυβιά και διαγράφουν χώρες και λαούς."--

 Πριν από αρκετό καιρό, ένας χωρικός είχε μια κατσίκα και ένα γάιδαρο. Επειδή ο χωρικός έδινε περισσότερη τροφή στο γάιδαρο, η κατσίκα ζήλεψε. Σκέφτηκε τότε ένα κόλπο, για να τον βγάλει από την μέση και να τρώει αυτή όλο το φαγητό. Βάζοντας σε εφαρμογή το σχέδιο της, πήγε μια μέρα κοντά στον γάιδαρο και του είπε: – Αχ, καημένε κυρ Γάιδαρε, σε λυπάμαι. Όλη μέρα εργάζεσαι και δεν στέκεσαι ούτε στιγμή. Την μια σε βλέπω να αλέθεις στον μύλο, την άλλη να κουβαλάς ξύλα, βάσανο είναι η ζωή σου. Δεν θέλεις κι εσύ να ξεκουραστείς λιγάκι; Ο γάιδαρος σκέφτηκε για λίγο αυτά που του είπε η κατσίκα και ύστερα την ρώτησε με φωνή γεμάτη παράπονο: – Δίκιο έχεις κυρά κατσίκα μου, αλλά τι να κάνω; Το σχέδιο της κατσίκας προχωρούσε όπως το είχε φανταστεί. Με φωνή γεμάτη συμπάθεια αποκρίθηκε στο γάιδαρο: – Άκου τι θα κάνεις. Θα καμωθείς πως σεληνιάστηκες. Θα βγάζεις αφρούς από το στόμα και θα πέσεις σε ένα βαθύ λάκκο. Εκεί θα μπορέσεις να ξεκουραστείς αρκετά. Ο γαϊδαράκος της ιστορίας μας, δεν φημιζότα...

 Η κολοβή αλεπού Μια αλεπού πιάστηκε κάποτε σε ένα δόκανο που είχε στήσει ένας κυνηγός στο δάσος. Προσπαθώντας να ξεκολλήσει από το δόκανο, γύρναγε πότε από την μια και πότε από την άλλη πλευρά. Μετά από πολλές προσπάθειες, κατάφερε να ελευθερωθεί, αλλά τα δόντια της παγίδας της είχαν κόψει την ουρά. Η κολοβωμένη πλέον αλεπού, στενοχωρήθηκε πολύ βλέποντας την όμορφη ουρά της κρεμασμένη στο δόκανο. Η στενοχώρια της όλο και μεγάλωνε καθώς σκεφτόταν ότι θα τριγυρνούσε έτσι, ενώ όλες οι άλλες αλεπούδες θα είχαν τις ουρές τους. Πονηρή όμως καθώς ήταν, δεν άργησε να βρει λύση στο πρόβλημα της. Το μόνο που είχε να κάνει, ήταν να πείσει όλες τις αλεπούδες να κόψουν τις ουρές τους. Έτσι θα ήταν όλες ίδιες και δεν θα ντρεπόταν για την εμφάνιση της. Χωρίς καθυστέρηση, έβαλε το σχέδιο της σε εφαρμογή και άρχισε να ειδοποιεί τις αλεπούδες να κάνουν ένα συμβούλιο γιατί ήθελε να τους μιλήσει. Πράγματι, λίγες μέρες μετά, μαζεύτηκαν όλες σε ένα ξέφωτο του δάσους και η κολοβωμένη αλεπού άρχισε να το...

  Αλμπερτ Αϊνστάιν-- Μικέλε Μπέσο      Τον Μάρτιο του 1955 πέθανε ο Ιταλοελβετός μηχανικός Μικέλε Μπέσο, στα 82 του. Ήταν παλαιός και στενός φίλος του Αλμπερτ Αϊνστάιν.       Το όνομα του Μπέσο είναι συνδεδεμένο με μια επιστολή συμπαράστασης που έστειλε ο Αϊνστάιν στην οικογένεια του φίλου του όταν αυτός πέθανε, η οποία καταλήγει ως εξής:  «Τώρα, για μία ακόμη φορά, προηγήθηκε ελαφρώς από μένα στην αποχώρησή του από αυτόν τον παράξενο κόσμο. Αυτό δεν έχει σημασία. Για ανθρώπους σαν κι εμάς, που πιστεύουμε στη φυσική, ο διαχωρισμός παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος έχει μονάχα τη σημασία μιας εξαιρετικά επίμονης, πράγματι, ψευδαίσθησης ».

  Το Όνειρο του Αδύνατου-"The Impossible Dream" (from MAN OF LA MANCHA (1972) music by Mitch Leigh and lyrics by Joe Darion) To dream the impossible dream To fight the unbeatable foe To bear with unbearable sorrow To run where the brave dare not go To right the unrightable wrong To love pure and chaste from afar To try when your arms are too weary To reach the unreachable star This is my quest To follow that star No matter how hopeless No matter how far To fight for the right Without question or pause To be willing to march into Hell For a heavenly cause And I know if I'll only be true To this glorious quest That my heart will lie peaceful and calm When I'm laid to my rest And the world will be better for this That one man, scorned and covered with scars Still strove with his last ounce of courage To reach the unreachable star Να ονειρεύομαι το αδύνατο Να πολεμώ τον ανίκητο εχθρό Να αντέχω την αβάσταχτη θλίψη Να τρέχω όπου γενναίος δεν τολμά να περπατήσει Να δικαιώνω ...

Ὁ λαός Ἔξω τοῦ ἀφέντη ἁρμάδα φυλάει, μὲ μπούκα ὀρθή, τὸ λείψανό σου, Ἑλλάδα, μὴν ξάφνου ἀναστηθεῖ! Ὁ ἄλλος Ἂν θέλεις νὰ χαρεῖς τὴ λεφτεριά, νωρὶς γίνε προδότης, γίνε! Τιμή, ντροπὴ δὲν εἶναι. Θά  ̔ναι μαζί σου οἱ νόμοι κι ἡ πλερωμένη γνώμη! Πέτα τὴν ἀνθρωπιά σου κι ἀπ ̓ τὸν ἀφέντη πιάσου! Κι ἅμα σὲ φτύνει ἀφτός, νὰ κάθεσαι σκυφτὸς καὶ θά  ̔χεις τὰ πρωτεῖα στὴ σάπια πολιτεία.