ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ

 ΛΕΟΥΣΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ - ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ  (ΠΑΛΑΙΑ ΧΩΡΑ)      Το Σάββατο 27  Σεπτεμβρίου  2025 (07:30 - 9:30 )   τελέστηκε   Θεία Λειτουργία, στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (Παλαιά Χώρα) Αίγινα , από τον Πατέρα Νεκτάριο Κουκούλη, όπου και μνημονεύτηκαν  όλα τα ονόματα των συνανθρώπων μας, που βοήθησαν ή βοηθούν με οποιοδήποτε τρόπο, στην λειτουργία του Λεουσείου Ιδρύματος.     Πλήθος κόσμου παρευρέθηκε στη Θεία Λειτουργία.   Στο τέλος ο Πατήρ Νεκτάριος,  μίλησε για τον αγώνα που γίνεται στο Ίδρυμα, τόσο από τον ίδιο όσο και από τους εθελοντές, ώστε  να είναι δυνατή η βοήθεια προς τους αδελφούς μας  που σήμερα βρίσκονται σε δυσμενή οικονομική κατάσταση. Επίσης  ευχαρίστησε όλους όσους συνεισφέρουν με τρόφιμα, χρήματα ή με προσωπική εργασία σε αυτή την  προσπάθεια.   Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, μοιράστηκαν κεράσματα...

 ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ  ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΙΓΙΝΑΣ  Την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου του 2025 έγινε ο ετήσιος Αγιασμός της Δημόσιας Καποδιστριακής  Βιβλιοθήκης Αίγινας.    Μας υποδέχτηκε με ένα μεγάλο  χαμόγελο η προϊσταμένη της Βιβλιοθήκης κα. Ρεβέκκα Χαρπίδου  και ο Πρόεδρος  της, κος Νεκτάριος Κουκούλης.    Μας  ξάφνιασε θετικά, η εικόνα της βιβλιοθήκης. Παντού επικρατεί η καθαριότητα και η τάξη.    Παρόντες στον Αγιασμό, ήταν  το ΕΣ της βιβλιοθήκης, το προσωπικό, η διευθύντρια του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αίγινας καθώς και προηγούμενοι προϊστάμενοι  . Ο Πατήρ Ελευθέριος, γνωστός στο νησί μας για την αγάπη του στα γράμματα και στις τέχνες, έκανε τον Αγιασμό.   Στο τέλος  μοιράστηκαν κεράσματα και ακούσαμε για τα μελλοντικά σχέδια  της βιβλιοθήκης.    Είναι ευχάριστο, σε μια χώρα που καταρρέει, τόσο ηθικά όσο και πνευματικά, να υπάρχουν άνθρωποι που να εργάζονται τόσο σκληρά αλλά και...

 ΠΑΛΙΑΧΩΡΑ ΤΕΛΟΣ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑΧΩΡΑ

 ΠΑΛΙΑΧΩΡΑ ΚΑΣΤΡΟ ΚΑΣΤΡΟ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ-ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΓΙΑ ΜΑΚΡΙΝΑ Συνέχεια του οδοιπορικού στην Παλιαχώρα

 ΠΑΛΙΑΧΩΡΑ ΑΙΓΙΝΑΣ (4ο ΜΕΡΟΣ)  ΑΓΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ  ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ    Σε συνέχεια της βόλτας  μας συναντάμε τα εκκλησάκια του Αγίου Στεφάνου, του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.

 ΠΑΛΙΑΧΩΡΑ ΑΙΓΙΝΑΣ (ΜΕΡΟΣ 3ο)  ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Σε συνέχεια του οδοιπορικού μας στην Παλιαχώρα συναντάμε το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου του καθολικού. 

 ΠΑΛΙΑΧΩΡΑ ΑΙΓΙΝΑΣ (ΜΕΡΟΣ 2ο)   Άγιος Αθανάσιος Τίμιος Σταυρός   Συνέχεια του οδοιπορικού στην Παλιαχώρα της Αίγινας. Μετά το εκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους συναντάμε τους Ι. Ναούς του Αγίου Αθανασίου και του Τιμίου Σταυρού. (το τραγούδι  "το πρωί όταν χαράζει"  ερμηνεύει η Γερ.Θεονύμφη)

 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑ  ΑΙΓΙΝΑ     Ξεκινούμε ένα οδοιπορικό στην Παλιαχώρα της Αίγινας. Πρώτος  μας σταθμός ο Ιερός Ναός του Αγίου Χαραλάμπους που είναι και ο πρώτος Ναός που συναντάμε ερχόμενοι από την πόλη της Αίγινας. (το τραγούδι είναι το "κομποσχοίνι  θα κρατώ" που ερμηνεύει η Γερ.Θεονύμφη)

 ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ (Τα Μεγαλυνάρια του Αγίου Νεκταρίου είναι από τον Πέτρο Γαϊτάνο)

 Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ  "ΤΕΙΧΗ"  Το ποίημα είναι του  Κ.Καβαφη , και η μουσική είναι από το hallelujah του Leonard Cohen σε εκτέλεση της καταπληκτικής  Hana Hashem.

  ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΙΓΙΝΑΣ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ Στις 8/10/1828 θεμελιώθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια το κτίριο του Ορφανοτροφείου σε οικόπεδο που παραχώρησε η Δημογεροντία της Αίγινας. Εκεί στεγάστηκε η πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη της χώρας Το 1834, η Βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στην  Αθήνα , τη νέα πρωτεύουσα, και αρχικά στεγαζόταν προσωρινά στα δημόσια λουτρά στη  Ρωμαϊκή Αγορά  και αργότερα σε άλλα σημαντικά κτίρια. Το 1842, η Εθνική Βιβλιοθήκη συγχωνεύθηκε με τη βιβλιοθήκη του  Πανεπιστημίου Αθηνών   και στεγαζόταν μαζί με την τρέχουσα συλλογή στο νέο κτίριο του  Οθωνικού Πανεπιστημίου Έτσι η Αίγινα είχε μείνει χωρίς δημόσια βιβλιοθήκη. H Καποδιστριακή Δημόσια Βιβλιοθήκη της Αίγινας επαν ιδρύθηκε το 1948 και αποτελεί αναβίωση της πρώτης δημόσιας βιβλιοθήκης της χώρας, που ίδρυσε ο Ιωάννης Καποδίστριας στην Αίγινα και που κατέληξε να γίνει η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Για τον λόγο αυτόν ονομάστηκε, από...

  Θυρανοίξια της Μεγάλης Εκκλησίας (ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ - ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ) Σαν σήμερα εορτάζουμε τα  θυρανοίξια του Ναού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

  Άγιοι   Βονιφάτιος και Αγλαΐα η Ρωμαία Οι Άγιοι Βονιφάτιος και Αγλαΐα έζησαν τον 3ο μ.Χ. αιώνα. Η Αγλαΐα ανήκε στην τάξη των ευγενών και πλούσιων Ρωμαίων γυναικών και ήταν πάντα πρόθυμη στις ελεημοσύνες και στις διάφορες αγαθοεργίες. Ο δε Βονιφάτιος ήταν γραμματέας της περιουσίας της Αγλαΐας και επόπτης των κτημάτων της. Όπως η κυρία του, ήταν και αυτός εύσπλαχνος και φιλάνθρωπος. Διαχειριζόταν την περιουσία της Αγλαΐας με πολλή τιμιότητα, και απέναντι στους υπηρέτες ήταν ευγενέστατος. Η ανεξέλεγκτη όμως καλοζωία έπνιξε την πνευματικότητα του Βονιφατίου και της Αγλαΐας. Άναψε την εύφλεκτη νεότητά τους και παρασύρθηκαν από τις ένοχες σαρκικές ηδονές. Ευτυχώς όμως, ο έλεγχος των συνειδήσεών τους ήταν αυτός που τελικά επικράτησε. Αμάρτησαν. Έκλαψαν και οι δύο πικρά.  Με πολλή συντριβή λοιπόν, οι δύο μετανοούντες εξομολογήθηκαν το ηθικό τους ολίσθημα σε πνευματικό ιερέα και η ηθική τους επιστροφή και αναγέννηση ήταν πλέον γεγονός. Έτσι αργότερα ο μεν Βονιφάτιος πέθανε ...

  Άγιος Κοσμάς ο Πρώτος ο Βατοπαιδινός ο Οσιομάρτυρας και οι συν αυτώ Οσιομάρτυρες του Αγίου Όρους Οι Άγιοι Οσιομάρτυρες ήταν Αγιορείτες μοναχοί, από διάφορα κελιά, οι οποίοι αντιστάθηκαν στον αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ τον Παλαιολόγο και τον λατινόφρονα Πατριάρχη Ιωάννη Βέκκο (1275 - 1282 μ.Χ.) και υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο όταν Ενωτικοί λατινόφρονες επισκέφτηκαν το Άγιο Όρος. Ο μεν Άγιος Κοσμάς ο Πρώτος του Αγίου Όρους απαγχονίστηκε, οι δε υπόλοιποι αποκεφαλίστηκαν. Όπως αναφέρει σύγχρονος συγγραφέας, «διέταξαν τη σύναξη στις Καρυές των Μοναχών που διέμεναν στα γύρω από τις Καρυές κελλιά. Σκοπός της συνάξεως ήταν να πεισθούν οι Αγιορείτες Μοναχοί, με επικεφαλής τον Πρώτο, να συγκατατεθούν στην ένωση με την «Εκκλησία» του Πάπα. Να «λατινοφρονήσουν» και να δεχθούν τα λατινικά δόγματα. Στην πρόταση όμως αυτή της προδοσίας αντέδρασαν όλοι. Και ο Πρώτος και οι Μοναχοί. Με ένα λόγο και με μια απόφαση, αποκρίθηκαν ότι είναι πρόθυμοι και να μαρτυρήσουν για την ορθόδοξη πίστη, τη μόνη και αλη...

 Κόδρος, ο τελευταίος βασιλιάς της Αθήνας που θυσιάστηκε για την πόλη. Ο Κόδρος, ο βασιλιάς της Αθήνας βρισκόταν σε μεγάλο προβληματισμό.  Τι έπρεπε να κάνει για να σώσει την αγαπημένη του πόλη;  Ήξερε ότι οι Δωριείς, που ήταν εγκατεστημένοι στην Πελοπόννησο, από καιρό είχαν βάλει σκοπό να κατακτήσουν την Αθήνα. Ήξερε ότι είχαν ρωτήσει το μαντείο των Δελφών τον τρόπο για να πετύχουν αυτό τους τον σκοπό. Και μόλις είχε μάθει από κατασκόπους του και την απάντηση του μαντείου:   « Οι Δωριείς θα γίνουν κυρίαρχοι της Αθήνας, αρκεί να μην σκοτωθεί ο βασιλιάς της ».    Ο Κόδρος σκέφτηκε αν υπήρχε κάποιος άλλος τρόπος να σωθεί η πόλη.Αν ο μόνος τρόπος να μην πάρουν οι Δωριείς την Αθήνα, ήταν να πεθάνει ο βασιλιάς της, τότε μία λύση υπήρχε. Έπρεπε να δώσει τη ζωή του για την αγαπημένη του πόλη. Η απόφασή του ήταν οριστική. Ντύθηκε με ρούχα χωρικού και κατευθύνθηκε προς το στρατόπεδο των εχθρών του. Εκεί συνάντησε δυο στρατιώτες και τους επιτέθηκε.Οι δυο Δωρ...

 Άγιος Λαυρέντιος αρχιδιάκονος Οι Άγιοι Λαυρέντιος αρχιδιάκονος, Ξύστος πάπας Ρώμης και Ιππόλυτος μαρτύρησαν το 253 μ.Χ. Ο άρχιδιάκονος Λαυρέντιος ήταν από τους πιο γνωστούς κληρικούς της ρωμαϊκής Εκκλησίας, και του είχαν εμπιστευθεί τη διαχείριση της περιουσίας της. Όταν έγινε ο διωγμός κατά των χριστιανών, ο πάπας Ρώμης Ξύστος (ή Σίξτος) ο Β', που καταγόταν από την Αθήνα, πρώτος πρόσφερε θυσία τον εαυτό του, ομολογώντας τον Χριστό και αποκεφαλίστηκε. Κατόπιν συνέλαβαν και το Λαυρέντιο. Επειδή ήταν διαχειριστής της Εκκλησίας, τον διέταξαν να παραδώσει τους θησαυρούς της. Ο Λαυρέντιος δέχθηκε, και μετά από λίγο επέστρεψε με μια μεγάλη φάλαγγα αμαξών, γεμάτες φτωχούς, ορφανά και αναπήρους. Και απάντησε στον ηγεμόνα ότι σε όλους αυτούς τους πάσχοντες είναι αποταμιευμένοι οι θησαυροί της Εκκλησίας, «ὅπου οὔτε σῆς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν» (Ευαγγέλιο Ματθαίου, στ' 20). Δηλαδή, όπου ούτε σκόρος, ούτε σαπίλα και σκουριά αφανίζουν αυτούς τ...

  ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ - ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ - ΔΙΔΩ ΣΩΤΗΡΙΟΥ -- " Ή  μπα και νομίζεις πως σκοτίζονται για το τι θ' απογίνει η Ελλάδα; Το ξένο κεφάλαιο κοιτάζει τα συμφέροντα του. Μην περιμένεις καρδιά και δικαιοσύνη από δαύτο. Οι εκπρόσωποι του κάθονται στα γραφεία τους στις Λόντρες, στα Παρίσια κι όπου αλλού , έχουν μπροστά τους χάρτες, κι όταν τους συμφέρει θυμούνται την αυτοδιάθεση των λαών, τις ελευθερίες και την ανεξαρτησία τους, κι όταν δεν τους συμφέρει πατούν μια κόκκινη μολυβιά και διαγράφουν χώρες και λαούς."--

 Πριν από αρκετό καιρό, ένας χωρικός είχε μια κατσίκα και ένα γάιδαρο. Επειδή ο χωρικός έδινε περισσότερη τροφή στο γάιδαρο, η κατσίκα ζήλεψε. Σκέφτηκε τότε ένα κόλπο, για να τον βγάλει από την μέση και να τρώει αυτή όλο το φαγητό. Βάζοντας σε εφαρμογή το σχέδιο της, πήγε μια μέρα κοντά στον γάιδαρο και του είπε: – Αχ, καημένε κυρ Γάιδαρε, σε λυπάμαι. Όλη μέρα εργάζεσαι και δεν στέκεσαι ούτε στιγμή. Την μια σε βλέπω να αλέθεις στον μύλο, την άλλη να κουβαλάς ξύλα, βάσανο είναι η ζωή σου. Δεν θέλεις κι εσύ να ξεκουραστείς λιγάκι; Ο γάιδαρος σκέφτηκε για λίγο αυτά που του είπε η κατσίκα και ύστερα την ρώτησε με φωνή γεμάτη παράπονο: – Δίκιο έχεις κυρά κατσίκα μου, αλλά τι να κάνω; Το σχέδιο της κατσίκας προχωρούσε όπως το είχε φανταστεί. Με φωνή γεμάτη συμπάθεια αποκρίθηκε στο γάιδαρο: – Άκου τι θα κάνεις. Θα καμωθείς πως σεληνιάστηκες. Θα βγάζεις αφρούς από το στόμα και θα πέσεις σε ένα βαθύ λάκκο. Εκεί θα μπορέσεις να ξεκουραστείς αρκετά. Ο γαϊδαράκος της ιστορίας μας, δεν φημιζότα...

 Η κολοβή αλεπού Μια αλεπού πιάστηκε κάποτε σε ένα δόκανο που είχε στήσει ένας κυνηγός στο δάσος. Προσπαθώντας να ξεκολλήσει από το δόκανο, γύρναγε πότε από την μια και πότε από την άλλη πλευρά. Μετά από πολλές προσπάθειες, κατάφερε να ελευθερωθεί, αλλά τα δόντια της παγίδας της είχαν κόψει την ουρά. Η κολοβωμένη πλέον αλεπού, στενοχωρήθηκε πολύ βλέποντας την όμορφη ουρά της κρεμασμένη στο δόκανο. Η στενοχώρια της όλο και μεγάλωνε καθώς σκεφτόταν ότι θα τριγυρνούσε έτσι, ενώ όλες οι άλλες αλεπούδες θα είχαν τις ουρές τους. Πονηρή όμως καθώς ήταν, δεν άργησε να βρει λύση στο πρόβλημα της. Το μόνο που είχε να κάνει, ήταν να πείσει όλες τις αλεπούδες να κόψουν τις ουρές τους. Έτσι θα ήταν όλες ίδιες και δεν θα ντρεπόταν για την εμφάνιση της. Χωρίς καθυστέρηση, έβαλε το σχέδιο της σε εφαρμογή και άρχισε να ειδοποιεί τις αλεπούδες να κάνουν ένα συμβούλιο γιατί ήθελε να τους μιλήσει. Πράγματι, λίγες μέρες μετά, μαζεύτηκαν όλες σε ένα ξέφωτο του δάσους και η κολοβωμένη αλεπού άρχισε να το...

  Αλμπερτ Αϊνστάιν-- Μικέλε Μπέσο      Τον Μάρτιο του 1955 πέθανε ο Ιταλοελβετός μηχανικός Μικέλε Μπέσο, στα 82 του. Ήταν παλαιός και στενός φίλος του Αλμπερτ Αϊνστάιν.       Το όνομα του Μπέσο είναι συνδεδεμένο με μια επιστολή συμπαράστασης που έστειλε ο Αϊνστάιν στην οικογένεια του φίλου του όταν αυτός πέθανε, η οποία καταλήγει ως εξής:  «Τώρα, για μία ακόμη φορά, προηγήθηκε ελαφρώς από μένα στην αποχώρησή του από αυτόν τον παράξενο κόσμο. Αυτό δεν έχει σημασία. Για ανθρώπους σαν κι εμάς, που πιστεύουμε στη φυσική, ο διαχωρισμός παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος έχει μονάχα τη σημασία μιας εξαιρετικά επίμονης, πράγματι, ψευδαίσθησης ».