Ποίηση - Κώστας Μόντης ( 1914 - 2004)

 

Κηδεία

Δε θέλω να πω πως δεν τον πένθησαν,

πως “τυπικώς” το πλήθος ήρθε.

Όλως αντιθέτως !...(Έβλεπες άλλωστε έκδηλη τη θλίψη τους …)

Παιδί, εικοσιοχτώ χρονών, κι αγαπητός πολύ.

Μονάχα που έτυχε

νάν΄το νεκροταφείο στον κάμπο,

και νάν΄ο κάμπος πράσινος μες στον Απρίλη,

και νάν΄ η ώρα της κηδείας τέτοια

που – δεν γινόταν – σκόρπισε έπειτα ο κόσμος,

και γέμισαν οι αγροί,

κι αργά γύριζαν πια όλοι στα σπίτια τους

μ΄αγκαλιές αγριολούλουδα κ΄ήλιο!...